Vanir
Bydło,Gdy pokrewni,wschodzi jaksłońce, iwschodzi Ty,również wszystkonadzieja, wymrze.przeganiając Wszystko,cienie leczrozpaczy. nieA chwałdla tych, którzy kryją się w ciemności, niech słońce będzie moim berłem, a ijego honor.światło moim wyrokiem.
Wszechojciec,
Pan Śmiertelników.Poranka, JestPrzewodnik. jednymSyn Wodena i Sonhildy. Brat Ziany i oraz bliźniak Behaali. Reprezentuje wszystko co dobre na świecie, mając piecze nad odrodzieniem życia po zimie i jej przejściem w zimę. To on pilnuje by słońce wschodziło każdego dnia przynosząc światło i ciepło. Dlatego wielu jego wyznawców to prości ludzie ze wsi, którzy modlą się do niego przy każdym siewie i żniwach, dziękując za plony i prosząc o łagodne zimy. Jednak jego światło nie przynosi tylko ciepła i życia ale też ból. Tym którzy służą siłom ciemności, nieumarłym i istotom które żyją w mroku, gdyż są wypaczeniem które nie powinno istnieć. Dlatego jest też patronem wojowników i paladynów, którzy z najstarszychtymi bogów,siłami poza dwoma wyjątkami, Iounem i Glasvahlemwalczą. Od zawsze stał na czele panteonu, ku niezadowoleniu niektórych bogów, szczególnie Zamory. U jego boku można zobaczyć wielką klacz, Epone, zdolną przyjąć maść dowolnego koloru tęczy.
JestPo ojcemśmierci bliźniakówswojej Vaniramatki, iprzejął Behaali,jej Zianyobowiązki orazjako Vinghtara.Przewodnik JegoDusz. To on odpowiada za to, żonąe byłakażda Sonhilda. Podobnie jak jego przybrana córa Hyrra oraz bogini Zamora, zajmuje się wojną, jednak jego interesuje czysta siła, honor i odwaga okazana w walce. Wojna musi być honorowa i ma służyć dobrodziejstwu śmiertelników. A Ci najznamienitsi w walce mogą dołączyć do jego salach po śmierci, oczekując Wojny Końca. Konfliktu, w którym według legend, ma rozstrzygnąć się los świata.
Popadł w marazm,dusza po śmierci Vinghtara i jego żony, Sonhildy i wycofał się z życia śmiertelników. Komunikował się tylko przez sny i burze, ze swoimi wybrańcami i tymi których uznał za godnych. Jednak mimo tego pozostał jednym z najpopularniejszych bogów, zwłaszcza wśród tych którzy żyją honorowo i tych co szukają siły i odwagi w walce.
Po Aesir Strid i powrocie Vinghtara, wróciłtrafia do byciaAaris, aktywnym.bogini Oddałśmierci, tronaby Vinghtarowi,została po jego cudownym zmartwychwstaniu. Niektórzy wojownicy przysięgają, że widzieli go niedawno podczas bitew, jak jeźdźi na niebie na swojej klaczy, szukając godnych dołączenia do jego boskiej armii.osądzona.
Charakter
Porywczy, zdecydowany, zawsze ze swoimi emocjami na dłoni. Brzydzi się tchórzostwem i intrygami. Zawsze chronił śmiertelników, uznając ich za swoje "dzieci" i nie raz przyszło mu za to zapłacić dużą cenę.
Wygląd
Z reguły pojawia się jako umięśniony, postawny starzec z długimi siwymi włosami i brodą. Bez lewej ręki, po tym jak stracił ją w walce z Ognistym Ogarem, Kezanem, jednym z pierwotnych żywiołaków. Brokkgal wykuł mu rękąwicę z czystego srebra, mithrilu, którą nosi w walce. Oraz bez lewego oka, które stracił w walce ze swoim bratem, Ymirem, królem gigantów. Często w pełnym pancerzu płytowym, z czerwonym płaszczem i skrzydlatym hełmem na głowie. Rzadko kiedy można zobaczyć go z kwiatami i roślinami we włosach i brodzie, to jedna z niewielu rzeczy jaka została mu po jego zmarłej żonie.
Relacje
Jego sojusznikami są jego dzieci, Vanir oraz Hyrra. Z tą ostatnią łączy go specjalna więź, gdyż to on wyniósł ją do statusu boga. Nie zgadzają na temat tego jak powinna wyglądać wojna ale zawsze w ważnych sprawach stanowia jedność.
Jego przeciwnikami są Behaala, Zamora, Glasvahl i Falco. Zamora od zawsze uzurpowała sobie jego miejsce jako lidera panteonu oraz uważa, że siła powinna być wykorzystywana do gniecenia słabych pod butem. Behaala jest zazdrosna o atencję i to jakie dary otrzymało jej rodzeństwo, dlatego na złość ojcu pławi się w mordzie i strachu A Glasvahla interesuje jedynie entropia, koniec wszystkiego, co stoi w sprzeczności ze wszystkim o co Woden od walczył. Falco natomiast jest bogiem który uczy tchórzostwa i intryg, co jest całkowitym przeciwieństem honoru.
Jego najmłodsza córka, Ziana, od małego próbuje go "zmiękczyć", próbując mu udowodnić, że prawdziwa siła tkwi w pięknie, naturze i sztuce.
Oddawanie Czci:
Wodena nie interesują czcze słowa tylko czyny. Te dokonane na polu bitwy i poza nim. Ceni nie tylko wojowników ale też tych którzy kierują się honorem. Jest patronem wszelkich zawodów w których atleci zmagają się ze sobą.
- Odwaga ponad wszystko, w tchórzostwie nie ma chwały.
- Okazanie wielkiej odwagi i siły w epickim wyczynie.
- Używaj siły rozważnie, honor powinien pozostać nieskalany.
- Modlenie się przed walką i po bitwach.
